ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ: Η ΥΓΕΙΑ ΩΣ ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΙΝΑΙ Η ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΓΩΝ (Σάββατο 19/03 – 12:00 – Μοναστηράκι)

Η υγεία ως διαταγή είναι η υγεία των διαταγών

Το Σύστημα Υγείας δεν έπαψε ποτέ να είναι πεδίο μάχης. Από τη μία πλευρά, οι εργαζόμενοι και  κύριοι χρηματοδότες του (έμμεσος μισθός), πάλευαν να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες που προέκυπταν πρώτα και κύρια από τη νοσηρότητα της καπιταλιστικής συνθήκης. Από την άλλη πλευρά, το δημόσιο σύστημα υγείας που συνιστούσε ένα μέσο πειθάρχησης, ελέγχου και προληπτικής καταστολής, ήθελε πάντα να έχει το μονοπώλιο του ορισμού της υγείας, της νόσου και της θεραπείας.

Εφόσον λοιπόν το σύστημα υγείας ήταν πεδίο μάχης, τότε στο πρόσφατο παρελθόν μετράγαμε διαρκώς ήττες. Τα σημεία του εναντίον μας συσχετισμού πολλά. Το δημόσιο σύστημα υγείας, μια εκδοχή του κράτους πρόνοιας, παρείχε, ως ένα σημείο, “δωρεάν” υπηρεσίες υγείας, υποχωρώντας μπροστά σε κοινωνικές διεκδικήσεις αλλά επιδίωκε ταυτόχρονα να εξασφαλίζει μια “υγιή” και πειθαρχημένη εργατική δύναμη. Όσο, όμως, οι νέοφιλελεύθερες πρακτικές κέρδιζαν έδαφος, το κράτος σταδιακά κατάργησε την “προνοιακή” του εκδοχή, αποδιάρθρωσε το δημόσιο σύστημα υγείας και γιγάντωσε την ιδιωτική υγεία.

Επιπλέον, η αντίληψη για την «υγείας» μας, σταμάτησε να βασίζεται στις αυτόνομα προσδιορισμένες ανάγκες μας και συγχρονίστηκε με τις αντιλήψεις της “αγοράς”. Εδώ ο εαυτός του καθενός αντιμετωπίζεται σαν “κεφάλαιο”. Ο καπιταλισμός κατάφερε να εισάγει την υπολογιστική λογική της οικονομίας στην καθημερινή ζωή. Το άτομο πλέον είναι πάντα σε συνεχή εκπαίδευση, δια βίου μάθηση, διαρκή αξιολόγηση, συνεχή κατανάλωση, βελτίωση της εαυτής του, συνεχή παρακολούθηση της υγείας του. Κατά συνέπεια, για την αρρώστια του (για την μη επαρκή επίδοσή του) φέρει το ίδιο το άτομο την ευθύνη, αφού δεν φρόντισε επαρκώς τον εαυτό του. Όποια διαφωνούσε με το κυρίαρχο αφήγημα του τι συνιστά υγεία, σώμα, θεραπεία, τρόπος ζωής θεωρήθηκε αυτόματα εκκεντρικός στην καλύτερη περίπτωση, ή παρακμιακή, απολίτιστη στη χειρότερη.

Continue reading

Να πάρουμε τις ζωές μας πίσω! Γαλλικά/ Αγγλικά/ Αλβανικά/ Αραβικά

 

Against mandatory vaccinations
To take our lives back!
2 years now, we keep hearing “the experts” and the states go on about us always being potentially ill, about us basically being asymptomatic moving infectious threats. The only thing still permitted is to work more, harder and cheaper in order to help fight the so called “war against the invisible enemy”. A war that consists of segregations, exclusions, control.
2 years now, the constant state of emergency regime spreads in more and more aspects of our lives, enlisting our bodies and minds in its services. It forces consent, by both creating and pointing the finger at the scapegoats: that’s how we ended up with terms like “pandemic of the unvaccinated” and mandatory vaccinations as the “answer” which will supposedly intercept it. Its been 2 years full of “sanitary” terror, extortion and threats. Its now time to take our lives back!
Against the green pass and lockdowns.
Against all extortions – at all ages.
Against the state’s and bosses’ commands.

Continue reading

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ! Να πάρουμε τις ζωές μας πίσω!

Δύο χρόνια τώρα, ακούμε τους ειδικούς και τα κράτη να φωνάζουν ότι είμαστε όλες εν δυνάμει άρρωστες, ότι είμαστε όλοι ασυμπτωματικοί κινούμενοι μεταδότες του ιού. Το μόνο που επιτρέπεται είναι να δουλεύουμε περισσότερο, πιο εντατικά και πιο φτηνά, για να βάλουμε πλάτες στον «πόλεμο ενάντια στον αόρατο εχθρό». ‘Έναν πόλεμο που συνεπάγεται αποκλεισμούς, διαχωρισμούς, έλεγχο.

Δύο χρόνια τώρα το καθεστώς έκτακτης ανάγκης απλώνεται όλο και περισσότερο, επιστρατεύοντας όλο και πιο βαθιά τα σώματα και τα μυαλά μας. Εκβιάζει τη συναίνεση, κατασκευάζοντας και δείχνοντας τους αποδιοπομπαίους τράγους: κάπως έτσι φτάσαμε στο θεώρημα της «πανδημίας ανεμβολίαστων» και την «απάντηση» του υποχρεωτικού εμβολιασμού που, υποτίθεται, θα την αναχαιτίσει.

Μετά από δύο γεμάτα χρόνια υγειονομικής τρομοκρατίας, απειλών και εκβιασμών, είναι καιρός να πάρουμε τις ζωές μας πίσω!

Κόντρα στα πιστοποιητικά/green pass και στις καραντίνες.

Κόντρα στους (υγειονομικούς) εκβιασμούς –  στα 18, στα 60, στα 100.

Κόντρα στις προσταγές του κράτους και των αφεντικών.

-αφίσα που κολλήθηκε στις γειτονιές της Αθήνας τον Ιανουάριο του 2022 σε 2500 αντίτυπα-

 

ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΟΙ ΚΑΡΑΝΤΙΝΕΣ, ΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ

Είναι καθαρό: η «προστασία της δημόσιας υγείας» δεν έχει καμία σχέση με αυτό που ζούμε καθημερινά. Η «προστασία της δημόσιας υγείας» μάς αρρωσταίνει.

Δεν ψηνόμαστε να μας σκανάρουν όπου πάμε, ούτε να σκανάρουμε κανέναν. Δεν ψηνόμαστε να μας ζητάνε χαρτιά (υγειονομικής) νομιμοφροσύνης και να μας απολύουν ή να μας κόβουν το μισθό όποτε γουστάρουν. Δεν ψηνόμαστε να ζούμε μέσα από οθόνες, περιμένοντας αν από αύριο θα έχει καραντίνα για όλους ή για κάποιες. Δεν ανεχόμαστε την επιβολή ιατρικών πράξεων στα σώματά μας· ούτε στα 20 ούτε στα 100.

Δεν είμαστε ούτε εμβολιασμένοι, ούτε ανεμβολίαστες – τα «προνόμια» είναι προσωρινά. Δεν δεχόμαστε τους διαχωρισμούς που επιβάλλει το κράτος. Είμαστε πολλές και πολλοί. Δεν έχουμε καμία διάθεση να βγάλουμε τον σκασμό. Και δεν θα το κάνουμε.

-αφίσα που κολλήθηκε στις γειτονιές της Αθήνας το Δεκέμβρη του 2021 σε 3000 αντίτυπα-

Η υγεία ως διαταγή είναι η υγεία των διαταγών

Εδώ και δύο χρόνια κάποιοι κύριοι που απολαμβάνουν να μιλάνε με διαγγέλματα έχουν βάλει στόχο να μετράμε τις ζωές μας σε βδομάδες. Βδομάδες με καραντίνες, βδομάδες με απαγόρευση κυκλοφορίας, βδομάδες με δύο ή τρία ράπιντ, βδομάδες με “αναστολές μέχρι να…”, βδομάδες που αντέχουν τα πιστοποιητικά, βδομάδες με πρόστιμα στην εφορία -για το καλό μας. Νέα καθήκοντα μας ανατέθηκαν, καθήκοντα υπακοής και συμμόρφωσης. Να ελέγχουμε η μια την άλλη, ο ένας τον άλλον, να πιστοποιούμε ποιος ή ποια επιτρέπεται να περάσει την πόρτα.

Continue reading